آمریکا، بعد از اینکه نتوانست ایران را مجبور کند تا تسلیم شرایطش شود حالا به فکر حمله نظامی افتاده است. دلیل اصلی این نگرش آمریکا هم، نوع نگاهش به جمهوری اسلامی ایران است. ایالات متحده، ایرانِ پس از انقلاب اسلامی را فقط یک کشور معمولی نمیبیند، بلکه آن را یک “تمدن زنده” میداند. تمدنی با تاریخ کهن، فرهنگ مستقل و نفوذ منطقهای که ذاتاً نمیخواهد تحت سلطه دیگران باشد و دنبال بازی کردن نقشی بزرگ در جهان است، و از کیک قدرت نظم نوین جهانی آینده، سهم متناسب با تمدنش را می خواهد!
از دید آمریکا، کشورهای دارای استعداد تمدنی که به توانمندی خود آگاهند؛ تهدیدهایی هستند که به نظم جهانی تحت رهبری آمریکا لطمه میزنند. استراتژی آمریکا این است که جلوی قدرت گرفتن بیشتر این کشورها را بگیرد و آنها را به کشورهای عادی منطقهای، مثل امارات، تبدیل کند.
در مورد ایران، آمریکا فکر میکند تهدید به جنگ یا حتی شروع جنگ، شاید بتواند هدف اصلی او را که “از هم پاشیدن ایران از درون” است، پیش ببرد. یعنی هدف اصلی ممکن است شکست نظامی مستقیم نباشد، بلکه ایجاد فشار وحشتناک برای فروپاشی روحیه مردم، ایجاد اختلاف اجتماعی و نابودی اقتصاد باشد تا ایران مجبور به عقبنشینی و تسلیم شود.
آمریکا تصور میکند یک جنگ سنگین ممکن است لزوماً منجر به سقوط فوری دولت ایران نشود، اما یک محاصره دریایی موفق که مقدمه ی شروع جنگ است شاید بتواند اقتصاد کشور را نابود کند.
جمهوری اسلامی باید به نقطه تصمیم برسد و کشورهای همسایه را هم از تصمیم خود آگاه کند و به همه گوشزد کند که هزینه تعدی به ایران را فقط کشورمان پرداخت نخواهد کرد!
به ویژه امارات، عربستان و آذربایجان نمیتوانند خودشان را از پیامدهای جنگ دور نگه داشته و به راحتی از فرصت به وجود آمده برای پیشبرد اهداف سیاسی و راهبردی خود و تقویت جایگاه رژیم صهیونیستی در منطقه استفاده کنند.
در نهایت، این درگیری یک جنگ ساده سیاسی نیست، بلکه یک رویارویی اساسی است: یک تمدن باستانی که میخواهد عظمت تاریخی خود را بازگرداند، در برابر کشوری که میخواهد سلطه خود بر جهان را حفظ کند. آمریکا نه حاضر است با ایران به عنوان یک “قدرت” مذاکره کند، و نه میتواند آن را وادار به تسلیم کامل کند. بنابراین، گزینه جنگ، با همه خطرات و عواقب غیرقابل پیشبینی آن، در دستور کار قرار گرفته است. این تقابل، نشانهای از پایان احتمالی نظم جهانی فعلی و آغاز دورهای جدید است.
به فرموده ی رهبری حکیم انقلاب اسلامی:
امید و نگاهتان به آینده این کشور روشن باشد.
خدای متعال اراده فرموده است که این ملت را به متعالیترین درجات برساند و به برکت اسلام و نظام اسلامی به عالیترین درجاتِ یک ملت در حد و اندازه ملت ایران خواهد رسید
.
